Grono ID:	692136
I'm called:	Maciej
Status:	offline
Last login:	20/07/2008 23:56
Country:	Polska
City/town:	Warszawa
Zodiac sign:	Aries
Nameday:	14 May
In Grono since:	2006-02-24
Gender:	Male
Other nicknames:	idc, chmielu

About me

"Yesterday I though I was a monster
Disguisting Beast with a stinking breath
I was created without my constitiouns
In top-secret, underground Coca-Cola factory"
DEZERTER

"... znasz kwiatów umieranie gdy odchodząc z cicha
łez prawdziwych strumienie całe rozlewają
i niosąc pożegnania spojrzenie ostatnie
przepraszają za zwiewność życia skróconego
później wiotczejąc z wolna emanują czarem
z ukłonem oddalenia co pamięć zachowa
wraz z duszy przekazaniem aby pozostała
dając dowód jedności istot przemijania ..."

Julian Tuwim
DO PROSTEGO CZŁOWIEKA
Gdy znów do murów klajstrem świeżym
Przylepiać zaczną obwieszczenia,
Gdy "do ludności", "do żołnierzy"
Na alarm czarny druk uderzy
I byle drab, i byle szczeniak
W odwieczne kłamstwo ich uwierzy,
Ze trzeba iść i z armat walić,
Mordować, grabić, truć i palić;
Gdy zaczną na tysiączną modlę
Ojczyznę szarpać deklinacja
I łudzić kolorowym godłem,
I judzić "historyczną racja"
O piędzi, chwale i rubieży,
O ojcach, dziadach i sztandarach,
O bohaterach i ofiarach;
Gdy wyjdzie biskup, pastor, rabin
Pobłogosławić twój karabin,
Bo mu sam Pan Bóg szepnął z nieba,
Ze za ojczyznę - bić sie trzeba;
Kiedy rozścierwi sie, rozchami
Wrzask liter z pierwszych stron dzienników,
A stado dzikich bab - kwiatami
Obrzucać zacznie "żołnierzyków".
- O przyjacielu nieuczony,
Mój bliźni z tej czy innej ziemi!
Wiedz, ze na trwogę bija w dzwony
Króle z panami brzuchatemi;
Wiedz, ze to bujda, granda zwykła,
Gdy ci wołają: "Bron na ramie",
Ze im gdzieś nafta z ziemi sikła
I obrodziła dolarami;
Ze coś im w bankach nie sztymuje,
Ze gdzieś zwęszyli kasy pełne
Lub upatrzyły tłuste szuje
Co jakieś grubsze na bawełnę.
Rznij karabinem w bruk ulicy!
Twoja jest krew, a ich jest nafta!
I od stolicy do stolicy
Zawołaj, broniąc swej krwawicy:
"Bujać - to my, panowie szlachta!"

Interests

Kazimierz Przerwa Tetmajer
"Nie wierzę w nic..."

Nie wierzę w nic, nie pragnę niczego na świecie,
wstręt mam do wszystkich czynów, drwię z wszelkich zapałów:
posągi moich marzeń strącam z piedestałów
i zdruzgotane rzucam w niepamięci śmiecie...

A wprzód je depcę z żalu tak dzikim szaleństwem,
jak rzeźbiarz, co chciał zakląć w marmur Afrodytę,
widząc trud swój daremnym, marmury rozbite
depce, płacząc krzyk bólu z śmiechem i przekleństwem.

I jedna mi już tylko wiara pozostała:
że konieczność jest wszystkim, wola ludzka niczym-
i jedno mi już tylko zostało pragnienie

Nirwany, w której istność pogrąża się cała
w bezwładności, w omdleniu sennym, tajemniczym,
i nie czując przechodzi z wolna w nieistnienie.

School

LXXII Liceum Ogólnokształcące w Zespole

Class E, Barbara Salinger, 1998-2002, Warszawa, Polska